Seminarium duchowne w Rydze

Seminarium duchowne w Rydze
Рижская Духовная семинария
Ilustracja
Seminaryjna cerkiew Wszystkich Świętych
Data założenia 1851
Typ seminarium duchowne
Państwo  Łotwa
Adres ul. Katoliu 10
Ryga
Rektor metropolita ryski i mitawski Aleksander (Kudriaszow)
Położenie na mapie Rygi
Mapa lokalizacyjna Rygi
Seminarium duchowne w Rydze
Seminarium duchowne w Rydze
Położenie na mapie Łotwy
Mapa lokalizacyjna Łotwy
Seminarium duchowne w Rydze
Seminarium duchowne w Rydze
56°56′31″N 24°08′15″E/56,941944 24,137500
Strona internetowa
Budynek seminarium w 1920

Seminarium duchowne w Rydzeprawosławne seminarium duchowne, założone w 1851.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Seminarium zostało utworzone w 1851 z przekształcenia szkoły duchownej, działającej w Rydze od 1847 w celu kształcenia kapłanów władających językami łotewskim i estońskim, którzy mogliby prowadzić działalność misyjną wśród miejscowej ludności chłopskiej. Wykładano w nim standardowy program kształcenia ustalony dla rosyjskich seminariów uzupełniony o kursy języków estońskiego i łotewskiego oraz historii ziem nadbałtyckich. 120 słuchaczy, pochodzących z ubogich rodzin łotewskich i estońskich, kształciło się na koszt państwa[1]. Nauka w seminarium trwała początkowo pięć, a następnie sześć lat[1]. Od 1864 dziesięciu absolwentów mogło na koszt państwa kształcić się na wybranych rosyjskich uniwersytetach.

Na szczególnie wysokim poziomie w seminarium stała nauka śpiewu cerkiewnego. Jeden z pierwszych łotewskich chórów męskich, Rerkona koris, powstał w latach 80. XX wieku właśnie przy szkole. Z inicjatywy arcybiskupa ryskiego i mitawskiego Arseniusza do programu seminarium wprowadzono naukę podstaw medycyny[1]. Przy seminarium utworzono również dwuletnią szkołę, której absolwenci mogli zostać nauczycielami w wiejskich szkołach parafialnych. Kierowano do niej głównie tych seminarzystów, których uznano za niezdolnych do ukończenia pełnego cyklu nauczania[1].

Po I wojnie światowej, po powstaniu niepodległego państwa łotewskiego, seminarium odebrano dotychczasowy budynek, w którym rozmieszczono siedzibę Akademii Medycznej. Szkoła wznowiła działalność w 1926 i pozostawała czynna do 1936, gdy zreorganizowano ją w Instytut Teologii Prawosławnej na Uniwersytecie Łotewskim. Po agresji radzieckiej na Łotwę został on zlikwidowany[1].

Seminarium wznowiło działalność po odzyskaniu przez Łotwę niepodległości. Pierwszą grupę słuchaczy – zarówno mężczyzn, jak i kobiet przygotowujących się do pracy katechetek i regentek chórów cerkiewnych – przyjęto w 1994[1].

Związani z seminarium[edytuj | edytuj kod]

Rektorzy[2][edytuj | edytuj kod]

Wykładowcy[edytuj | edytuj kod]

Absolwenci[edytuj | edytuj kod]

Prawosławni biskupi[edytuj | edytuj kod]

Inni[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]