Regering-De Mûelenaere

Regering-De Mûelenaere
Voorzitter van de Ministerraad Felix de Mûelenaere
Coalitie Unionistisch
Zetels Kamer 102 van 102 (29 augustus 1831)
Premier Felix de Mûelenaere
Aantreden 24 juli 1831
Ontslagnemend 17 september 1832
Einddatum 20 oktober 1832
Voorganger De Sauvage
Opvolger Goblet-Lebeau
Portaal  Portaalicoon   België

De regering-De Mûelenaere (26 juli 1831 - 17 september 1832) was een Belgische Unionistisch regering. Ze kwam enkele dagen na de troonsbestijging van koning Leopold I aan de macht en werd opgevolgd door de regering-Goblet-Lebeau.

Verloop[bewerken | brontekst bewerken]

Na het ontslag van Joseph Lebeau kreeg de katholiek Felix de Mûelenaere op 24 juli 1831 van de pas geïnstalleerde koning Leopold I de opdracht om een regering te vormen. Op 26 juli 1831 was hij klaar met deze opdracht.

In augustus 1831 werd deze regering geconfronteerd met de Tiendaagse Veldtocht, waarbij Nederland België binnenviel. De regering toonde echter weinig daadkracht en schatte het Belgische Leger sterker in dan het in feite was. Uiteindelijk moesten de Fransen België te hulp schieten. Minister van Oorlog Amédée de Failly kreeg verwijten van incompetentie en slordigheid toegestuurd en werd tot ontslag gedwongen.

Door deze moeilijkheden moesten er nieuwe onderhandelingen komen met de grootmachten. In oktober 1831 kwam er een akkoord, het Verdrag der XXIV Artikelen, waarbij België grondgebied moest afstaan aan Nederland. Ondanks hevige oppositie keurde het parlement het verdrag goed en ondertekende het op 15 november 1831 tegen zijn zin het verdrag. Na onenigheden met de grootmachten over het verdrag nam de Muelenaere op 17 september 1832 uiteindelijk ontslag als voorzitter van de ministerraad.

Maatregelen[bewerken | brontekst bewerken]

  • Aanleg spoorlijn van Antwerpen naar Wezet.
  • Belangrijke lening afgesloten met de Londense bankier Nathan Rotschild dat de pas opgerichte Belgische staat redde van een vroegtijdige ondergang.
  • Eerste wet op de rechterlijke organisatie.
  • Openbare Veiligeheid en het gevangeniswezen ondergebracht bij de minister van Justitie.
  • Oprichting van de Leopoldsorde.

Samenstelling[bewerken | brontekst bewerken]

De regering telde aanvankelijk vijf ministers.

Ambtsbekleder Functie Termijn Partij
Felix de Mûelenaere
(1793-1862)
Minister
Buitenlandse Zaken
24 juli 1831 - 12 november 1831 Katholiek
Minister ad interim
Buitenlandse Zaken
12 november 1831 - 17 september 1832
Jean Raikem
(1787-1875)
Minister
Justitie
24 juli 1831 - 20 oktober 1832 Katholiek
Etienne de Sauvage
(1789-1867)
Minister
Binnenlandse Zaken
24 juli 1831 - 3 augustus 1831 Liberaal
Jacques Coghen
(1791-1858)
Minister
Financiën
24 juli 1831 - 20 oktober 1832 Liberaal
Amédée de Failly
(1789-1853)
Minister
Oorlog
24 juli 1831 - 16 augustus 1831 extraparlementair
Charles de Brouckère
(1796-1860)
Minister
Binnenlandse Zaken
3 augustus 1831 - 16 augustus 1831 Liberaal
Minister
Oorlog
16 augustus 1831 - 15 maart 1832
Joseph Lebeau
(1794-1865)
Lid van de Ministerraad 4 augustus 1831 - 22 augustus 1831 Liberaal
Théodore Teichmann
(1788-1867)
Minister ad interim
Binnenlandse Zaken
16 augustus 1831 - 12 november 1831 extraparlementair
Isidore Fallon
(1780-1861)
Minister
Binnenlandse Zaken
12 november 1831 - 21 november 1831 Katholiek
Félix de Mérode
(1791-1857)
Lid van de Ministerraad 12 november 1831 - 20 oktober 1832 Katholieken
Minister ad interim
Oorlog
15 maart 1832 - 20 mei 1832
Barthélemy de Theux de Meylandt
(1794-1874)
Lid van de Ministerraad 12 november 1831 - 30 december 1831 Katholiek
Minister ad interim
Binnenlandse Zaken
21 november 1831 - 30 december 1831
Minister
Binnenlandse Zaken
30 december 1831 - 20 oktober 1832
Louis Evain
(1775-1852)
Minister-Directeur
Oorlog
20 mei 1832 - 20 oktober 1832 extraparlementair
Albert Goblet d'Alviella
(1790-1873)
Minister ad interim
Buitenlandse Zaken
17 september 1832 - 20 oktober 1832 Liberaal

Herschikkingen[bewerken | brontekst bewerken]