Sole tlenowych kwasów chloru

Sole tlenowych kwasów chloruorganiczne i nieorganiczne związki chemiczne, sole 4 tlenowych kwasów chloru. Są silnymi utleniaczami, ogrzewane wobec reduktorów mogą rozkładać się wybuchowo. Są zwykle dobrze rozpuszczalne w wodzie. Wraz ze zwiększającą się wartościowością atomu centralnego zmniejszają się właściwości utleniające związku.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Zestawienie soli tlenowych kwasów chloru
Wzór anionu Nazwa systematyczna IUPAC (addytywna) Nazwa półsystematyczna Nazwa Stocka Opis
ClO
chlorydooksygeniany(1−) podchloryny chlorany(I) Sole kwasu podchlorawego HClO, nietrwałe. Silne utleniacze. Stosowane do dezynfekcji i jako środki bielące.
ClO
2
dioksydochlorany(1−) chloryny chlorany(III) Sole kwasu chlorawego HClO
2
. Trwalsze od podchlorynów, stosowane jako środki bielące.
ClO
3
trioksydochlorany(1−) chlorany chlorany(V) Sole kwasu chlorowego HClO
3
. Słabsze utleniacze niż podchloryny i chloryny. Stosowane do wyrobu zapałek, fajerwerków i materiałów wybuchowych.
ClO
4
tetraoksydochlorany(1−) nadchlorany chlorany(VII) Sole kwasu nadchlorowego HClO
4
. Najsłabsze utleniacze z całego szeregu chloranów, używane do wyrobu materiałów wybuchowych. Nadchloran potasu, rubidu, cezu i amonu to jedne z nielicznych słabo rozpuszczalnych soli zawierających te kationy.

Nazwy w systemie Stocka są stosowane w polskim szkolnictwie. IUPAC zaleca stosowanie nazw systemetycznych, jednak akceptuje też nazwy półsystematyczne[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]