Juan Guaidó

Wikipedia open wikipedia design.

Juan Guaidó
Juan Gerardo Guaidó Márquez
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 28 lipca 1983
La Guaira
Tymczasowy prezydent Wenezueli[1]
Okres od 23 stycznia 2019
Poprzednik Nicolás Maduro[2]
Przewodniczący Zgromadzenia Narodowego Wenezueli
Okres od 5 stycznia 2019
Poprzednik Omar Barboza
Juan Guaidó Marquez signature.svg

Juan Gerardo Guaidó Márquez (ur. 28 lipca 1983 w La Guaira) – wenezuelski polityk, przewodniczący parlamentu, uczestnik protestów.

Jego ojciec był pilotem i miał ośmioro dzieci. W czasie studiów Guaidó rozpoczął działalność społeczną w związkach studenckich opozycyjnych wobec polityki Hugona Cháveza. W 2009 roku wstąpił do partii Wola Ludowa (hiszp. Voluntad Popular) tworzonej przez Leopolda Lópeza, a w 2015 roku po raz pierwszy został wybrany do parlamentu. Na przełomie 2018 i 2019 został wybrany przewodniczącym parlamentu[3].

23 stycznia 2019, podczas kolejnego protestu przeciwników rządów Nicolása Madura, ogłosił się tymczasowym prezydentem Wenezueli[4] na mocy przepisów pozwalających przejąć obowiązki prezydenta w przypadku stwierdzenia nieważności wyborów[5]. Jeszcze tego samego dnia poparcie dla jego decyzji wyraziły m.in. Stany Zjednoczone, Kanada, Brazylia i Argentyna[4][6][7], łącznie jego mandat prezydencki został uznany przez 50 państw[5].

31 stycznia za tymczasowego prezydenta uznał go w głosowaniu Parlament Europejski. Eurodeputowani wezwali do tego samego kroku wysoką przedstawicielkę do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federikę Mogherini i kraje członkowskie. Rezolucję poparło 439 posłów, przy 104 przeciw i 88 wstrzymujących się[8][9]. 4 lutego 2019 wraz z upływem terminu ultimatum[10]. dalsze kroki podjęło szereg krajów Unii Europejskiej: ustami premiera Pedra Sáncheza za tymczasowego prezydenta Wenezueli uznała Juana Guaidó Hiszpania[11], minuty później uczyniły to Wielka Brytania i Austria, a jeszcze tego samego dnia ogłosiły to Niemcy, Francja, Szwecja, Dania, Portugalia, Litwa, Łotwa[11][12], Holandia[13] oraz Polska[14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Równocześnie z Nicolásem Madurem
  2. Nie zrzekł się urzędu
  3. Maciej Okraszewski: Juan Guaidó – od inżyniera do przywódcy wenezuelskiej opozycji. wyborcza.pl, 2019-01-24. [dostęp 27 stycznia 2019].
  4. a b Przewrót w Wenezueli. Lider opozycji przed ludem ogłosił się prezydentem. Poparł go Trump. gazeta.pl, 2019-01-23. [dostęp 24 stycznia 2019].
  5. a b Wenezuela. Lider opozycji Juan Guaidó ma zakaz opuszczania kraju, wyborcza.pl, 30 stycznia 2019 [dostęp 2019-01-30].
  6. Przemysław Malinowski, Kryzys w Wenezueli: Lider opozycji ogłosił się tymczasowym prezydentem, www.rp.pl, 24 stycznia 2018 [dostęp 2019-02-07] (pol.).
  7. Marco Vigliotti, Canada recognizes opposition leader as Venezuelan president, iPolitics, 23 stycznia 2019 [dostęp 2019-02-07] (ang.).
  8. Europarlament uznał Guaido za tymczasowego prezydenta Wenezueli, TVN24.pl, 31 stycznia 2019 [dostęp 2019-02-07] (pol.).
  9. Parlament Europejski uznaje Guaido za prezydenta Wenezueli, www.rp.pl, 31 stycznia 2019 [dostęp 2019-02-07] (pol.).
  10. Kolejne kraje gotowe uznać nowe władze Wenezueli. Stawiają warunek Maduro. tvn24.pl, 2019-01-26. [dostęp 27 stycznia 2019].
  11. a b Spain recognizes Juan Guaidó as interim president of Venezuela, „El País”, Madrid , 4 lutego 2019, ISSN 1134-6582 [dostęp 2019-02-07] (ang.).
  12. Peter Weber, European nations recognize Juan Guaidó as Venezuelan president, in blow to Maduro, theweek.com, 4 lutego 2019 [dostęp 2019-02-07] (ang.).
  13. Janene Pieters, Netherlands recognizes Guaidó as Venezuela's interim president, NL Times, 4 lutego 2019 [dostęp 2019-02-07] (ang.).
  14. Czaputowicz: Polska uznaje Juana Guaido za tymczasowego prezydenta Wenezueli. tvn24.pl, 2019-02-4. [dostęp 4 lutego 2019].


This page is based on a Wikipedia article written by contributors (read/edit).
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.

Destek