Advertising Enquiries

Jaskinia pod Śnieżną Studnią

Wikipedia open wikipedia design.

Jaskinia pod Śnieżną Studnią
Plan jaskini
Plan jaskini
Państwo  Polska
Położenie Tatry Zachodnie
Dolina Małej Łąki
Długość 153 m
Głębokość 22,2 m
Deniwelacja 22,2 m
Wysokość otworów 1690 m n.p.m.
Wysokość otworów
nad dnem doliny
175 m
Ekspozycja otworów ku E
Data odkrycia 1959 – 1961 rok
Odkrywca grotołazi z Zakopanego
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Jaskinia pod Śnieżną Studnią
Jaskinia pod Śnieżną Studnią
Ziemia49°14′31″N 19°51′21″E/49,241825 19,855858

Jaskinia pod Śnieżną Studnią (Jaskinia Upłazkowa) – jaskiniaDolinie Małej Łąki w Tatrach Zachodnich. Wejście do niej znajduje się w Niżniej Świstówce pod ścianami opadającymi z Kotlin, poniżej Śnieżnej Studni, na wysokości 1690 metrów n.p.m.[1] Długość jaskini wynosi 153 metry, a jej deniwelacja 22,2 metra.

Przekrój jaskini

Opis jaskini[edytuj | edytuj kod]

Z otworu wejściowego prowadzi ciasny przełaz do salki, z której korytarzyk z niewielkimi progami wiedzie do zacisku z prożkiem. Za nim dochodzi się do obszernej Sali z Kopczykiem o szerokości 10 metrów, 6 metrów długości i wysokości do 5 metrów. Jej dno pokryte jest wantami. Stąd:

Niżnia Świstówka
  • prostym i obszernym korytarzem można przejść około 20 metrów. Na jego końcu znajduje się najgłębiej położone miejsce w jaskini: −22,2 metrów.
  • wejść do 5-metrowego meandra zaczynającego się w zachodniej części sali.
  • iść wąskim meandrem zaczynającym się w stropie sali, który doprowadza do salki. Znajduje się w niej okno urywające się 5-metrowym progiem do Sali z Kopczykiem. We wschodniej części salki jest wejście do zacisku, za którym znajduje się ciasny meander. Po 5 metrach dochodzi się nim do rozwidlenia. W lewo w dół odchodzi ciasny korytarzyk prowadzący do okna znajdującego we wschodniej ścianie Sali z Kopczykiem. Idąc natomiast korytarzykiem o kolistym przekroju, po 10 metrach dochodzi się do zawaliska[2].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

W jaskini brak jest nacieków. Ściany są mokre. W pobliżu otworu rosną mchy, glony i porosty.

W jaskini mieszkają nietoperze[2].

Historia odkryć[edytuj | edytuj kod]

Jaskinia została odkryta w latach 1959–1961 przy okazji badania okolic Śnieżnej Studni. Odkrywcy, prawdopodobnie grotołazi zakopiańscy, usypali w jaskini kopczyk. Stąd nazwa Sala z Kopczykiem.

W roku 2004 odkryto 55 metrów nowych korytarzy.

Ostatnich pomiarów jaskini dokonano w sierpniu 2015 roku[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tatry polskie. Mapa topograficzna 1:10 000. Zarząd Topograficzny Sztabu Generalnego WP, Wydawnictwo Czasopisma Wojskowe, 1984
  2. a b c Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2016-01-31].


This page is based on a Wikipedia article written by contributors (read/edit).
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.

Destek