Heinz Fütterer

Wikipedia open wikipedia design.

Heinz Fütterer
Bundesarchiv Bild 183-41708-0008, Heinz Fütterer, Manfred Steinbach.jpg
Heinz Fütterer (z lewej) i Manfred Steinbach
podczas zmiany sztafety w 1956
Data i miejsce urodzenia 14 października 1931
Illingen
Data i miejsce śmierci 10 lutego 2019
Illingen
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
brąz Melbourne 1956 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 100 m)
Reprezentacja  RFN
Mistrzostwa Europy
Złoto Berno 1954 bieg na 100 m
Złoto Berno 1954 bieg na 200 m
Złoto Sztokholm 1958 sztafeta 4 × 100 m

Heinz Fütterer, właśc. Heinrich Ludwig Fütterer (ur. 14 października 1931 w Illingen, zm. 10 lutego 2019 tamże[1]) – niemiecki lekkoatleta sprinter, medalista olimpijski i trzykrotny mistrz Europy.

Startował w barwach Republiki Federalnej Niemiec. W latach 50. XX wieku był czołowym sprinterem świata. Wygrał w 536 międzynarodowych startach, a w latach 1953–1955 był niepokonany. Nosił przydomek Der weiße Blitz, czyli Biała błyskawica, ponieważ rywalizował z powodzeniem z ciemnoskórymi sprinterami z USA.

Fütterer rozpoczął karierę w latach 40. Zakwalifikował się na igrzyska olimpijskie w 1952 w Helsinkach, ale nie mógł wystąpić ze względu na kontuzję mięśnia.

Na mistrzostwach Europy w 1954 w Bernie zdobył złote medale w biegach na 100 metrów i na 200 metrów. Sztafeta 4 × 100 metrów RFN w składzie Leonhard Pohl, Peter Kraus, Heinz Fütterer, Manfred Germar została zdyskwalifikowana w przedbiegach. 31 października 1954 w Jokohamie wyrównał należący do Jessego Owensa rekord świata na 100 m czasem 10,2 s. W tym samym roku najpierw wyrównał rekord Europy na 200 m wynikiem 20,9 s, a potem poprawił go na 20,8 s. Został wybrany najlepszym sportowcem RFN w 1954, mimo że w tym roku reprezentacja RFN w piłce nożnej zdobyła mistrzostwo świata.

12 marca 1955 w Kilonii ustanowił halowy rekord świata w biegu na 60 m wynikiem 6,5 s. Na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne startował tylko na 100 m i w sztafecie, ponieważ odczuwał skutki kontuzji. Występował we wspólnej reprezentacji olimpijskiej Niemiec. Na 100 m odpadł w ćwierćfinale, a sztafeta 4 × 100 m w składzie: Lothar Knörzer, Pohl, Fütterer i Germar zdobyła brązowy medal.

Na mistrzostwach Europy w 1958 w Sztokholmie wystąpił tylko w sztafecie 4 × 100 m (również w składzie wspólnej reprezentacji Niemiec) i zdobył w niej swój trzeci tytuł mistrzowski (sztafeta biegła w składzie: Walter Mahlendorf, Armin Hary, Fütterer i Germar).

Fütterer zdobył następujące medale w mistrzostwach RFN:

Wśród wyróżnień Fütterera można wskazać Srebrny Laur w 1954 i 1956, Order Zasługi RFN w 1981 oraz honorowe obywatelstwo miasta Elchesheim-Illingen w 2004.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. So schnell wie Jesse Owens: «Der weiße Blitz» ist tot: Heinz Fütterer mit 87 gestorben | STERN.de, stern.de [dostęp 2019-02-11] (niem.).
  2. Leichtathletik - Deutsche Meisterschaften (100m-Herren), Sportkomplett.de [dostęp 2013-04-13] (niem.).
  3. Leichtathletik - Deutsche Meisterschaften (200m-Herren), Sportkomplett.de [dostęp 2013-04-13] (niem.).
  4. Leichtathletik - Deutsche Meisterschaften (Staffeln - Herren - Teil 1), Sportkomplett.de [dostęp 2013-04-13] (niem.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]



This page is based on a Wikipedia article written by contributors (read/edit).
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.

Destek