Godfried Danneels

Wikipedia open wikipedia design.

Godfried Danneels
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Godfried Danneels (2013)
Herb Godfried Danneels Apparuit humanitas Dei nostri
Objawiło się człowieczeństwo naszego Boga
Kraj działania Belgia
Data i miejsce urodzenia 4 czerwca 1933
Kanegem
Data i miejsce śmierci 14 marca 2019
Mechelen
Arcybiskup metropolita mecheleńsko-brukselski
Okres sprawowania 1979–2010
Prymas Belgii
Okres sprawowania 1979–2010
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 17 sierpnia 1957
Nominacja biskupia 4 listopada 1977
Sakra biskupia 19 grudnia 1977
Kreacja kardynalska 2 lutego 1983
Jan Paweł II
Kościół tytularny bazylika św. Anastazji na Palatynie
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 19 grudnia 1977
Konsekrator Leo Jozef Suenens
Współkonsekratorzy Emiel-Jozef De Smedt
Jules Victor Daem
Jean Huard
Guillaume Marie van Zuylen

Godfried Danneels (ur. 4 czerwca 1933 w Kanegem, zm. 14 marca 2019 w Mechelen) – belgijski duchowny rzymskokatolicki, biskup antwerpski w latach 1977–1979, arcybiskup metropolita mecheleńsko-brukselski i tym samym prymas Belgii w latach 1979–2010, kardynał prezbiter od 1983.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Uniwersytecie Katolickim w Louvain, przyjął święcenia kapłańskie 17 sierpnia 1957. Na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie obronił doktorat z teologii (1959). Był wykładowcą i dyrektorem duchowym wyższego seminarium duchownego w Brugii, później wykładał także na Uniwersytecie Katolickim w Louvain. Był autorem wielu książek teologicznych, wchodził w skład redakcji flamandzkiego przeglądu międzydiecezjalnego „Collationes”.

4 listopada 1977 został mianowany biskupem Antwerpii, sakrę odebrał 19 grudnia 1977 z rąk arcybiskupa brukselsko-mecheleńskiego, kardynała Léon-Josepha Suenensa. W grudniu 1979 został następcą kardynała Suesensa (który przeszedł w stan spoczynku) na czele archidiecezji brukselsko-mecheleńskiej i został zarazem prymasem Belgii; objął również funkcję przewodniczącego Konferencji Episkopatu Belgii, a we wrześniu 1980 – ordynariusza wojskowego Belgii. Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, był członkiem sekretariatu generalnego Synodu; w styczniu 1980 pełnił funkcję prezydenta-delegata Specjalnego Synodu Biskupów Holenderskich w Watykanie.

2 lutego 1983 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera bazyliki św. Anastazji na Palatynie. 18 stycznia 2010 przeszedł na emeryturę. Jego następcą został bp André-Mutien Léonard, ówczesny ordynariusz diecezji Namur[1].

Uczestnik konklawe 2005 i konklawe 2013 roku. Podczas konklawe w 2013 sprawował funkcję kardynała protoprezbitera (kardynała prezbitera o najdłuższym stażu spośród uczestników konklawe) i podczas inauguracyjnej mszy papieża Franciszka był w delegacji wręczającej insygnia nowemu zwierzchnikowi Kościoła. 4 czerwca 2013 w związku z ukończeniem 80 lat utracił prawo udziału w konklawe.

Zmarł 14 marca 2019[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]



This page is based on a Wikipedia article written by contributors (read/edit).
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.

Destek