تشی


تشی یا خارپشت جوندگان بزرگی هستند که تمام سطح بدن آنها پوشیده از خارهای بلند است. از این خانواده، فقط یک گونه در ایران زندگی می‌کند.تشی در تمام زیست‌گاه‌ها شامل مناطق جنگلی، کوهستانی و بیابانی زندگی می‌کند و در مناطق کوهستانی، بیش‌تر از بیابانی گزارش شده‌است.

رژیم غذایی تشی را همه‌ی قسمت‌های گیاهان (پیاز و ریشه و ... )، استخوان و گاها شاخ حیوانات تشکیل میدهد.

زادآوری تشی ماده در فصل بهار تا پاییز میباشد.

وضعیت فعلی[ویرایش]

دشمن طبیعی تشی پلنگ است. بچه‌ها نیز گاهی مورد حمله جغدهای بزرگ قرار می گیرند. به علت شبگرد بودن، داشتن وسیله دفاعی مناسب، تطابق با محیط‌های مختلف و کم شدن جمعیت شکارچی اصلی آن یعنی پلنگ، از جمعیت به نسبت زیادی برخوردار است و خطری نسل آن را تهدید نمی‌کند. در استان های جنوبی ، این جونده با نام چوله شناخته میشود.


تشی

Hystirix indica

Indian Crested Poecupine

مشخصات[ویرایش]

بزرگ‌ترین جونده ایران است. خارهای بلند روی بدنش اورا از سایر پستانداران متمایز کرده‌است.

اندازه[ویرایش]

طول سر و تنه: ۷۰ تا ۹۰ سانتی‌متر

دم: ۸ تا ۱۰ سانتی‌متر

طول خارها: ۱۸ تا ۳۵ سانتی‌متر

وزن: ۱۱ تا ۲۵ کیلوگرم

زیستگاه[ویرایش]

دراکثر زیست گاه‌ها اعم از جنگلی، کوهستانی، استپی و بیابانی زندگی می‌کند. گاهی نیز در حواشی باغات و اراضی کشاورزی ساکن می‌شود.

پراکندگی[ویرایش]

دراکثر مناطق کشور بجز آذربایجان غربی

پراکنش جهانی: قاره آسیا

پانویس[ویرایش]

۱) راهنمای صحرایی پستانداران ایران، هوشنگ ضیایی