انتخابات ریاست‌جمهوری مقدونیه شمالی (۲۰۱۹)

Wikipedia open wikipedia design.

انتخابات ریاست جمهوری مقدونیه شمالی (۲۰۱۹)
جمهوری مقدونیه شمالی
۲۰۱۴ →
۲۱ آوریل ۲۰۱۹ (دور اول)
۵ مه ۲۰۱۹ (دور دوم)


  Stevo Pendarovski (cropped).jpg No image.svg
نامزد استیوو پاندوروفسکی گورداناسیلیانوفسکا-دافکووا
حزب اتحادیه سوسیال دموکراتیک مقدونیه VMRO-DPMNE
رأی‌های مردمی ۴۳۶٬۲۱۲ ۳۷۷٬۷۱۳
درصد رأی ۵۳٫۵۹٪ ۴۶٫۴۱٪

NMacedonia Presidential Election 2019.png

نتایج دور دوم انتخابات شهری.

انتخابات ریاست جمهوری مقدونیه شمالی (۲۰۱۹) پیش از انتخابات

گیورگه ایوانف
VMRO-DPMNE

انتخابات ریاست جمهوری مقدونیه شمالی (۲۰۱۹) برگزیده

استیوو پنداروفسکی
اتحادیه سوسیال دموکراتیک مقدونیه

انتخابات ریاست جمهوری مقدونیه شمالی (انگلیسی: 2019 North Macedonian presidential election) در ۲۱ آوریل ۲۰۱۹ برگزار شد و سه نامزد در دور اول رقابت‌ها شرکت کردند؛ استیوو پاندوروفسکی از حزب اتحادیه سوسیال دموکراتیک مقدونیه، گورداناسیلیانوفسکا-دافکووا از حزب ناسیونالیست اپوزیسیون حزب VMRO -DPMNE، و بلریک رکا، نماینده مستقل اقلیت آلبانی. در دور اول هیچ‌کدام از کاندیداها اکثریت را به دست نیاوردند. اما در دور دوم انتخابات که در ۵ مه برگزار شد استیوو پنداروفسکی برنده انتخابات شد[۱]

گیورگه ایوانف رئیس‌جمهور کنونی بر اساس قانون اساسی نمی‌توانست برای سومین دور رئیس‌جمهور شود. وی پیش از این در سالهای ۲۰۰۹ و۲۰۱۴ برنده انتخابات ریاست جمهوری شده بود.

پیشینه[ویرایش]

اولین دور انتخابات در مقدونیه شمالی پس از توافقنامه پرسپا و بدنبال حل و فصل نامگذاری صورت گرفته که پیش از آن در تاریخ ۱۷ ژوئن ۲۰۱۸ به امضا رسید. همه‌پرسی در ۳۰ سپتامبر برگزار شد، و اکثریت رای‌دهندگان این توافق را تصویب کردند، اگر چه شرکت در انتخابات بسیار کمتر از حد مطلوب بود اما به دلیل تحریم سازمان‌یافته‌ای که علیه توافق پرسپا و بلوک کردن آن وجود داشت، مجمع عمومی مقدونیه به تغییر نام کشور به «مقدونیه شمالی» در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۹ رضایت داد و یونان پس از توافق و پروتکل الحاقی ناتو آن را تصویب کرد.[۲]

سیستم انتخاباتی[ویرایش]

رئیس‌جمهور مقدونیه شمالی از طریق نظام انتخاباتی دومرحله‌ای انتخاب می‌شود. یک کاندید تنها در دور اول رأی‌گیری می‌تواند انتخاب شود اگر Iهر کاندید درصورتیکه بیش از ۵۰ درصد از آرای رای‌دهندگان را به نام خود ثبت کند برنده خواهد شد.[۳] در غیر اینصورت در دور دوم انتخابات. آرای رأی دهندگان به یک نامزد باید حداقل ۴۰٪ باشد تا نتیجه قابل قبول باشد. قبل از سال ۲۰۰۹، براساس قانون اساسی در دور دوم نیاز به ۵۰ درصد آرا نیاز داشت که این میزان به ۴۰ درصد کاهش یافت.[۴][۵]

نظرسنجی‌ها[ویرایش]

قبل و در میان دورهای رای‌گیری، چندین نظرسنجی انجام شد. درصد رای‌دهندگان زیر تنها مربوط به رای‌دهندگانی است که اعلام کردند برای یک نامزد مشخص رای خواهند داد.

دور اول[ویرایش]

Date(s) conducted Polling firm/Client Sample size/Type Pendarovski/SDSM Siljanovska/VMRO-DPMNE Reka/AA,Besa Lead
۸–۱۴ آوریل ۲۰۱۹ Rating Agency 1,112/Face-to-face ۴۵٫۵ ۳۹٫۵ ۱۵٫۰ ۶٫۰
۷–۱۱ آوریل ۲۰۱۹ IDSCS/Telma&MCMS 967/Telephone ۴۴٫۱ ۳۸٫۱ ۱۷٫۸ ۶٫۰
۴–۱۰ آوریل ۲۰۱۹ M-Prospect/MRT 1,197/Telephone ۴۳٫۲ ۳۸٫۸ ۱۸٫۰ ۴٫۴
10 Mar-۱۰ آوریل ۲۰۱۹ Samerimpex Impulses/MCMS 1,147/Online ۵۰٫۴ ۴۱٫۴ ۸٫۲ ۹٫۰
۲۳–۲۷ مارس ۲۰۱۹ IPIS/Sitel 1,110/Telephone ۴۵٫۹ ۴۲٫۷ ۱۱٫۳ ۳٫۲
۱۳–۱۹ مارس ۲۰۱۹ M-Prospect/Telma&MCMS 1,001/Telephone ۴۲٫۹ ۳۸٫۴ ۱۸٫۷ ۴٫۵

دور دوم[ویرایش]

Date(s) conducted Polling firm/Client Sample size/Type Pendarovski/SDSM Siljanovska/VMRO-DPMNE Lead
۱۳–۱۹ مارس ۲۰۱۹ M-Prospect/Telma&MCMS 1,001/Telephone ۵۵٫۳ ۴۴٫۷ ۱۰٫۶

نتایج[ویرایش]

To win in the first round, a candidate would have had to receive at least 904,066 votes, equivalent to 50% of the number of registered voters.

Candidate Party First round Second round
Votes % Votes %
Stevo Pendarovski Social Democratic Union of Macedonia ۳۲۲٬۵۸۱ ۴۴٫۷۵ ۴۳۶٬۲۱۲ ۵۳٫۵۹
Gordana Siljanovska-Davkova VMRO-DPMNE ۳۱۸٬۳۴۱ ۴۴٫۱۶ ۳۷۷٬۷۱۳ ۴۶٫۴۱
Blerim Reka Independent 79,888 11.08
Invalid/blank votes ۳۲٬۶۹۶ ۳۰٬۴۴۰
Total ۷۵۳٬۵۲۰ ۱۰۰ ۸۴۴٬۳۶۵ ۱۰۰
Registered voters/turnout ۱٬۸۰۸٬۱۳۱ ۴۱٫۶۷ ۱٬۸۰۸٬۱۳۱ ۴۶٫۷۰
Source: SEC

منابع[ویرایش]

  1. Supporter of North Macedonia Name Change Wins Presidency. New York Times, 6 May 2019.
  2. "Ivanov: Amnesty is a blackmail for votes for the Prespes Agreement". Independent Balkan News Agency. 28 December 2018.
  3. Polls Open in Macedonia Presidential Elections Balkan Insight, 13 April 2014
  4. Amendment XXXI Constitution of North Macedonia
  5. Anna Fruhstorfer & Michael Hein (2016) Constitutional Politics in Central and Eastern Europe: From Post-Socialist Transition to the Reform of Political Systems Springer, p235


This page is based on a Wikipedia article written by contributors (read/edit).
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.

Destek