آلبرت فینی

Wikipedia open wikipedia design.

آلبرت فینی
Albert Finney 1966.jpg
آلبرت فینی در سال ۱۹۶۶
تولد ۹ مهٔ ۱۹۳۶
پندلتون، سالفورد، لانکاشر، انگلستان، بریتانیا
مرگ ۷ فوریهٔ ۲۰۱۹ (۸۲ سال)
برامپتون، لندن
ملیت بریتانیایی
سال‌های فعالیت ۱۹۵۶-۲۰۱۲
همسر(ها) جین ونهام (۱۹۵۷-۱۹۶۱)
آنوک امه (۱۹۷۰-۱۹۷۸)
پن دلماج (۲۰۰۷-تا هنگام مرگ)[۱]
فرزندان سایمن[۱]
صفحه در وب‌گاه IMDb

آلبرت فینی (به انگلیسی: Albert Finney) ‏ زاده ۹ مهٔ ۱۹۳۶ - درگذشته ۷ فوریهٔ ۲۰۱۹ هنرپیشه انگلیسی بود که تاکنون جوایز گوناگونی از جمله گلدن گلوب و بفتا را به دست آورد. او یکی از چهره‌های برجسته سینمای آزاد انگلستان به‌شمار می‌رود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

فینی از آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک فارغ‌التحصیل شد و به عضویت گروه رویال شکسپیر درآمد. زندگی حرفه‌ای وی با تئاتر آغاز شد. او نخستین حضور خود را در تئاتر لندن در سال ۱۹۵۸ (میلادی) با نمایش «مهمانی» نوشته جین آردن و کارگردانی چارلز لوتن تجربه کرد.[۲]

در دهه ۱۹۹۰ (میلادی) فینی برنامه‌های تلویزیونی بسیاری برای بی‌بی‌سی ساخت که شامل «مرد سبز» ۱۹۹۰ (میلادی) بر پایه داستانی از کینگزلی آمیس می‌شد.[۳]

او هوادار همیشگی باشگاه فوتبال منچستر یونایتد بود. وی همچنین داستان‌گوی مستند سانحه هوایی مونیخ بود این مستند درباره سقوط هواپیمای بازیکنان منچستر یونایتد در سال ۱۹۵۸ و کشته شدن شمار زیادی از بازیکنان این تیم (موسوم به بچه‌های بازبی) بود. این مستند در فوریه ۲۰۰۸ از کانال منچستر یونایتد پخش شد.[۴]

زندگی شخصی[ویرایش]

بین سال‌های ۱۹۵۷ (میلادی) - ۱۹۶۱ (میلادی) همسر جین ونهام و ۱۹۷۰ (میلادی) تا ۱۹۷۸ (میلادی) همسر آنوک امه هنرپیشه زن سرشناس فرانسوی بود. از سال ۲۰۰۷ (میلادی) تا هنگام مرگ با پن دلماج زندگی کرد.[۱]

در سال ۲۰۱۱ (میلادی) وی اعلام کرد که بیماری سرطان کلیه خود را معالجه کرده‌است.[۵][۶] فینی در ۷ فوریه ۲۰۱۹ بر اثر عفونت قفسه سینه در بیمارستان سلطنتی ماردسن درگذشت.[۷][۸][۹]

فیلم‌شناسی[ویرایش]

سینما[ویرایش]

سال عنوان نقش کارگردان توضیحات
۱۹۶۰ سرگرم شدن Mick Rice تونی ریچاردسون
۱۹۶۰ شنبه‌شب و صبح یکشنبه Arthur Seaton کارل رایز
۱۹۶۳ تام جونز Tom Jones تونی ریچاردسون
۱۹۶۷ دو تا برای جاده Mark Wallace استنلی دانن
۱۹۷۰ اسکروج Ebenezer Scrooge رونالد نیم
۱۹۷۴ قتل در قطار سریع‌السیر شرق هرکول پوآرو سیدنی لومت
۱۹۷۷ دوئل‌بازها Fouche ریدلی اسکات
۱۹۸۳ متصدی لباس Sir پیتر یاتز
۱۹۸۴ زیر آتشفشان Geoffrey Firmin جان هیوستون
۱۹۸۷ یتیم Harold آلن جی پاکولا
۱۹۹۰ تقاطع میلر Leo O'Bannon برادران کوئن
۱۹۹۰ کنسرت دیوار در برلین The Judge Ken O'Neill & راجر واترز
۲۰۰۰ ارین براکویچ Ed Masry استیون سودربرگ
۲۰۰۰ قاچاق White House Chief of Staff استیون سودربرگ
۲۰۰۳ ماهی بزرگ Edward Bloom, Sr. تیم برتون
۲۰۰۴ دوازده یار اوشن Gaspar LeMarque استیون سودربرگ (تک‌جلوه)
۲۰۰۵ عروس مرده Finis Everglot تیم برتون & Mike Johnson (صداپیشه)
۲۰۰۶ یک سال خوب Uncle Henry Skinner ریدلی اسکات
۲۰۰۶ لطف حیرت‌آور John Newton مایکل اپتد
۲۰۰۷ اولتیماتوم بورن Dr. Albert Hirsch پل گرینگرس
۲۰۰۷ قبل از آنکه شیطان بفهمد مرده‌ای Charles Hanson سیدنی لومت
۲۰۱۲ میراث بورن Dr. Albert Hirsch تونی گیلروی
۲۰۱۲ اسکای‌فال Kincade سام مندس

جوایز و افتخارات[ویرایش]

فینی جوایز بفتا (۲۰۰۳)، گلدن گلاب (۱۹۷۰)، امی(۲۰۰۲) و انجمن منتقدان بازیگری را دریافت کرده، و چهار بار برای فیلم‌های تام جونز، قتل در قطار سریع‌السیر شرق، آماده ساز، زیر کوه آتشفشان نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد و یک بار نیز برای فیلم ارین براکویچ نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و بفتا گردیده است.

  • کاندیدای بفتای بهترین بازیگر مکمل مرد برای فیلم ماهی بزرگ در نقش Edward Bloom سال ۲۰۰۳

فینی در سال ۱۹۸۰ پیشنهاد رتبه امپراتوری بریتانیا و در سال ۲۰۰۰ مقام شوالیه‌ای را رد کرد. وی سیستم جایزه دهی را با عنوان " خودخواهی جاودانه " مورد نقد و نکوهش قرار می‌داد.[۱۰]


پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ Barnes, Mike; Byrge, Duane. "Albert Finney, Chameleon-Like Star of Stage and Screen, Dies at 82". The Hollywood Reporter. Retrieved 9 February 2019.
  2. Taubman, Howard. "Theater: 'Luther' Stars Albert Finney; John Osborne Drama Is at the St. James". The New York Times. Retrieved 9 February 2019.
  3. "Dorset On Screen: A Report On The Use Of Dorset As A Film-TV Location For The British Film Centenary 1996". South Central Media. Retrieved 8 February 2019.
  4. Albert Finney remembers. Timesonline.co.uk. 5 February 2008
  5. Eden, Richard (15 May 2011). "Film star Albert Finney won't let cancer grind him down". The Daily Telegraph. telegraph.co.uk. Retrieved 2 April 2013.
  6. Taylor, Paul (30 November 2012). "Actor Albert Finney – son of Salford – loves to come home". Manchester Evening News. manchestereveningnews.co.uk. Retrieved 2 April 2013.
  7. "Actor Albert Finney dies aged 82". BBC News. BBC.
  8. CNN, Jack Guy. "Albert Finney, five-time Oscar nominee, dead at 82". CNN.
  9. "Albert Finney, 'Angry Young Man' Who Became a Hollywood Star, Dies at 82". The New York Times. Retrieved 8 February 2019.
  10. "Revealed: secret list of 300 who scorned honours", The Sunday Times, 21 December 2003

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]



This page is based on a Wikipedia article written by contributors (read/edit).
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.

Destek